Skip to main content

Featured

Sri Rama and budha ate pork?

 1. Lord Rama and the Solar Dynasty Lord Rama belonged to the Ikshvaku dynasty, traditionally known as the Suryavamsha (Solar Dynasty). In the Valmiki Ramayana, Ayodhya Kanda, Chapter 2, Verse 52.102, there is a reference to Rama and Lakshmana consuming the meat of animals during their forest exile. The animals mentioned include: - Varaha – Wild boar - Rishya – A type of deer - Prishata – Spotted deer - Maharuru – A large species of deer According to the commonly accepted interpretation of this verse, Rama and Lakshmana consumed the meat of wild boar and deer. 2. Gautama Buddha and the Solar Dynasty Gautama Buddha was born into the Shakya clan. Certain Buddhist genealogical traditions trace the Shakyas back to King Ikshvaku, connecting them with the ancient Suryavamsha (Solar Dynasty). However, the genealogical connection between Lord Rama and Gautama Buddha is not established through historical evidence in exactly the same way. 3. Did Gautama Buddha Eat Pork? This is an important ...

ദി ലെഡ്ജർ

 ദി ലെഡ്ജർ


“പണം മറയ്ക്കാം... പക്ഷേ അതിന്റെ വഴി മറയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല.”


രാത്രി പന്ത്രണ്ട് മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.


മുംബൈ നഗരത്തിന്റെ വെളിച്ചങ്ങൾ ഒന്നിന് പിന്നാലെ ഒന്നായി പിന്നിലേക്ക് മറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. മഴയിൽ കുതിർന്ന റോഡിലൂടെ ഒരു കറുത്ത കാർ വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞു.


കാറിന്റെ പിൻസീറ്റിൽ അരവിന്ദ് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.


കൈകൾ പിന്നിലേക്ക് കെട്ടിയിരുന്നു.


ചുണ്ടിന്റെ വശത്ത് രക്തം.


നെറ്റിയിൽ മുറിവ്.


പക്ഷേ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഭയം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.


അവൻ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നത് മുന്നിലെ കണ്ണാടിയിലൂടെയായിരുന്നു.


ഡ്രൈവർ സീറ്റിലിരുന്ന മനുഷ്യനെ.


അവന്റെ കൈയിൽ ഒരു ചെറിയ സ്വർണ്ണ മോതിരം.


മോതിരത്തിൽ കൊത്തിയിരുന്നത് മൂന്ന് അക്ഷരങ്ങൾ.


L.G.C.


അരവിന്ദ് ആ അക്ഷരങ്ങൾ മനസ്സിൽ പതിപ്പിച്ചു.


അവൻ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.


താൻ ഇപ്പോൾ ഒരു സാധാരണ കുറ്റകൃത്യത്തിന്റെ ഇരയല്ല.


കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് വർഷമായി താൻ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര ശൃംഖലയുടെ നടുവിലാണ് താൻ എത്തിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.


അപ്പോഴാണ് പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശബ്ദം കേട്ടത്.


“അരവിന്ദ്...”


അവൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.


ആ ശബ്ദം അവന് ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.


അന്ന.


പത്ത് വർഷം മുമ്പ് തന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷയായ സ്ത്രീ.


അവന്റെ ആദ്യ പ്രണയം.


അവന്റെ ആദ്യ തോൽവി.


ഇപ്പോൾ...


അവന്റെ ഏറ്റവും വലിയ രഹസ്യത്തിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന സ്ത്രീ.


അരവിന്ദ് പതുക്കെ കണ്ണുതുറന്നു.


“നീ എന്നെ എന്തിനാണ് ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നത്?”


അന്ന മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.


അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞിരുന്നു.


“എന്നെ വിശ്വസിക്കൂ, അരവിന്ദ്.”


അവൻ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.


“ഒരിക്കൽ ഞാൻ നിന്നെ വിശ്വസിച്ചതിന്റെ വില... പത്ത് വർഷം കൊടുത്താണ് അടച്ചത്.”


അന്ന തല താഴ്ത്തി.


കാർ ഇരുട്ടിലേക്ക് അപ്രത്യക്ഷമായി.


---


പത്ത് വർഷം മുമ്പ്...


കേരളത്തിലെ ഒരു ചെറിയ പട്ടണം.


അവിടെ ഒരു സാധാരണ യുവാവ് ജീവിച്ചിരുന്നു.


അരവിന്ദ്.


വലിയ കുടുംബപശ്ചാത്തലമില്ല.


വലിയ സമ്പത്തില്ല.


വലിയ രാഷ്ട്രീയ ബന്ധങ്ങളുമില്ല.


പക്ഷേ അവന് ഒരു കാര്യമുണ്ടായിരുന്നു.


ശ്രദ്ധ.


മറ്റുള്ളവർ കാണാതെ പോകുന്ന കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്ന ഒരു സ്വഭാവം.


അതിനൊപ്പം കളരിപ്പയറ്റും.


പുലർച്ചെ അഞ്ചുമണിക്ക് അവൻ കളരിയിലെത്തും.


വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന ശരീരം.


കൈയിൽ വാൾ.


മുന്നിൽ ഗുരു.


“ശരീരം മാത്രം പരിശീലിപ്പിച്ചാൽ പോരാ, അരവിന്ദേ,” ഗുരു പലപ്പോഴും പറയും.


“ശത്രു എന്ത് ചെയ്യാൻ പോകുന്നു എന്ന് അവൻ ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പ് മനസ്സിലാക്കണം.”


ആ വാക്കുകൾ വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം അവന്റെ ജീവിതം തന്നെ മാറ്റുമെന്ന് അന്ന് അരവിന്ദിന് അറിയില്ലായിരുന്നു.


അന്ന് അവന് ജോലി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.


ദിവസങ്ങൾ പലപ്പോഴും ലക്ഷ്യമില്ലാതെ കടന്നുപോയി.


അങ്ങനെയൊരു കാലത്താണ് അവൻ വീണ്ടും അവളെ കണ്ടത്.


അന്ന.


പഴയ സഹപാഠി.


പക്ഷേ സ്കൂളിൽ കണ്ടിരുന്ന ആ പെൺകുട്ടിയല്ല ഇപ്പോൾ അവൾ.


മാറ്റം വന്നിരുന്നു.


വസ്ത്രധാരണം മുതൽ സംസാരിക്കുന്ന രീതിവരെ.


അവൾക്ക് വലിയ സ്വപ്നങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.


അരവിന്ദിന് അവളെ ഇഷ്ടമായി.


ആ ഇഷ്ടം പതുക്കെ പ്രണയമായി.


അവൻ അവളുടെ പിന്നാലെ നടന്നു.


ഒരു വർഷം.


രണ്ട് വർഷം.


അന്ന ഒരിക്കലും അവനെ പൂർണ്ണമായി സ്വീകരിച്ചില്ല.


പക്ഷേ പൂർണ്ണമായി അകറ്റുകയും ചെയ്തില്ല.


അതാണ് അരവിന്ദിന്റെ തെറ്റ്.


അവൻ കാത്തിരുന്നു.


ഒരു ദിവസം അവൾ മാറുമെന്ന്.


ഒരു ദിവസം അവൾ തന്റെ കൈ പിടിക്കുമെന്ന്.


പക്ഷേ ഒരു ദിവസം അന്ന വിവാഹിതയായി.


ഭർത്താവ് ഗൾഫിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരാൾ.


അരവിന്ദ് ആ വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.


ആ രാത്രി അവൻ ഒറ്റയ്ക്ക് കളരിയിൽ ഇരുന്നു.


ഗുരു വന്നു.


“എന്തുപറ്റി?”


അരവിന്ദ് തല ഉയർത്തിയില്ല.


“ഒന്നുമില്ല.”


ഗുരു അവനെ കുറച്ചുനേരം നോക്കി.


“ചില പരാജയങ്ങൾ മനുഷ്യനെ തകർക്കില്ല. അവനെ മറ്റൊരാളാക്കും.”


അടുത്ത ദിവസം അരവിന്ദ് ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു.


“ഇനി എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ തന്നെ ഉണ്ടാക്കും.”


---


മുംബൈ


31-ാം വയസ്സിൽ അരവിന്ദിന്റെ ജീവിതം മാറി.


മുംബൈ പോലീസ്.


Intelligence വിഭാഗം.


അവന്റെ ആദ്യ പോസ്റ്റിംഗ് വലിയതൊന്നുമല്ലായിരുന്നു.


ചെറിയ കേസുകൾ.


വിവരശേഖരണം.


സംശയാസ്പദരായ ആളുകളുടെ നിരീക്ഷണം.


Financial fraud.


Illegal betting.


Local smuggling.


പക്ഷേ ഓരോ കേസിലും ഒരു കാര്യം ആവർത്തിച്ചു.


അരവിന്ദ് മറ്റുള്ളവർ കാണാത്ത കാര്യങ്ങൾ കണ്ടെത്തി.


ഒരു കേസിൽ കുറ്റവാളി ഉപയോഗിച്ച കാർ പോലീസ് കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.


എല്ലാവരും കാർ പരിശോധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.


അരവിന്ദ് കാർക്കുള്ളിലെ ഒരു പഴയ പേപ്പർ നോക്കി.


അവൻ പറഞ്ഞു:


“ഇത് കാർ ഉടമയുടേതല്ല.”


“എങ്ങനെ?”


“പേപ്പറിൽ തീയതി മൂന്ന് മാസം പഴയതാണ്. പക്ഷേ കാർ വാങ്ങിയത് കഴിഞ്ഞ മാസം. പിന്നെ...”


അവൻ പേപ്പറിലെ മഷി നോക്കി.


“ഇത് മറ്റൊരാൾ മനപ്പൂർവ്വം ഇവിടെ വെച്ചതാണ്.”


Senior officer അവനെ നോക്കി.


“നിനക്ക് എന്താണ് തോന്നുന്നത്?”


അരവിന്ദ് പറഞ്ഞു:


“കുറ്റവാളി നമ്മളെ തെറ്റായ വഴിയിലേക്ക് നയിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.”


അന്ന് മുതൽ senior officers അവനെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി.


---


ബാങ്ക്


ഒരു ദിവസം കേന്ദ്രസർക്കാരിന്റെ സാമ്പത്തിക അന്വേഷണ വിഭാഗത്തിന് ഒരു രഹസ്യ റിപ്പോർട്ട് ലഭിച്ചു.


മുംബൈയിലെ ഒരു പ്രമുഖ ബാങ്കിലൂടെ കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ സംശയാസ്പദമായ ഇടപാടുകൾ നടക്കുന്നു.


പക്ഷേ അതിൽ ഒന്നും നേരിട്ട് കുറ്റകരമായി തോന്നുന്നില്ല.


ചെറിയ തുകകൾ.


പല അക്കൗണ്ടുകൾ.


പല കമ്പനികൾ.


പല രാജ്യങ്ങൾ.


എല്ലാം നിയമപരമായ ഇടപാടുകൾ പോലെ.


പക്ഷേ ആരോ ഒരു വലിയ തുക ചെറിയ തുള്ളികളാക്കി ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലൂടെ ഒഴുക്കുകയായിരുന്നു.


സർക്കാർ ഒരു രഹസ്യ ദൗത്യം തീരുമാനിച്ചു.


അരവിന്ദിനെ ബാങ്കിൽ Data Entry Operator ആയി നിയമിച്ചു.


ബാങ്കിലെ ജീവനക്കാർക്ക് അവൻ ഒരു സാധാരണ ജീവനക്കാരൻ.


പക്ഷേ സർക്കാരിന്...


അവൻ ഒരു undercover investigator.


ആദ്യ ദിവസങ്ങളിൽ ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല.


അരവിന്ദ് ദിവസവും ആയിരക്കണക്കിന് transaction entries കണ്ടു.


അവൻ ഒരു notebook ഉപയോഗിച്ചു.


ഓരോ സംശയാസ്പദ അക്കൗണ്ടും കുറിച്ചു.


ഒരു ദിവസം ഒരു അക്കൗണ്ട് അവന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു.


₹4.8 ലക്ഷം.


അടുത്ത ദിവസം ₹4.7 ലക്ഷം.


പിന്നീട് ₹4.9 ലക്ഷം.


അവിടെ നിന്ന് മറ്റൊരു അക്കൗണ്ട്.


അവിടെ നിന്ന് Dubai.


Dubaiയിൽ നിന്ന് London.


Londonയിൽ നിന്ന് വീണ്ടും Mumbai.


അരവിന്ദ് കസേരയിൽ പിന്നോട്ട് ചാരി ഇരുന്നു.


അവൻ notebook തുറന്നു.


ആദ്യത്തെ account.


രണ്ടാമത്തെ account.


മൂന്നാമത്തെ account.


അവയെല്ലാം വരകളിലൂടെ ബന്ധിപ്പിച്ചു.


കുറച്ച് സമയത്തിന് ശേഷം അവന്റെ മുന്നിൽ ഒരു network രൂപപ്പെട്ടു.


അവൻ പതുക്കെ എഴുതി:


BANK → HAWALA → UAE → UK → GOLD


അവന്റെ വിരൽ അവസാനത്തെ വാക്കിൽ നിശ്ചലമായി.


GOLD.


പക്ഷേ അപ്പോഴാണ് അവൻ മറ്റൊരു account number കണ്ടത്.


അത് കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചു.


Account holder...


അവൻ ഒരിക്കൽ മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്ന ഒരു മനുഷ്യന്റെ പേര്.


അന്നയുടെ ഭർത്താവ്.


അരവിന്ദ് കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.


അവന്റെ മനസ്സിൽ പത്ത് വർഷം പഴയ ഒരു മുഖം വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു.


അന്ന.


അത് യാദൃശ്ചികമായിരുന്നോ?


അല്ലെങ്കിൽ...


അവൾ അവന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരികെ വരാൻ പോകുകയായിരുന്നോ?


അന്നേ രാത്രി അവന്റെ ഫോൺ മുഴങ്ങി.


Unknown number.


അവൻ call എടുത്തു.


മറുവശത്ത് നിശ്ശബ്ദത.


പിന്നീട് ഒരു ശബ്ദം.


“അരവിന്ദ്...”


അവൻ അനങ്ങാതെ നിന്നു.


ആ ശബ്ദം അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു.


അന്ന.


“എനിക്ക് നിന്നോട് സംസാരിക്കണം.”


അരവിന്ദ് കുറച്ചുനേരം മിണ്ടിയില്ല.


പിന്നീട് ചോദിച്ചു:


“എന്തിനാണ്?”


അന്ന കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.


“എന്റെ ജീവിതം... ഞാൻ വിചാരിച്ചതുപോലെ ആയില്ല.”


അരവിന്ദ് കണ്ണുകൾ അടച്ചു.


പത്ത് വർഷം മുമ്പ് അടക്കം ചെയ്തിരുന്ന ഒരു വികാരം വീണ്ടും ഉണർന്നു.


അവന് അറിയില്ലായിരുന്നു...


അത് പ്രണയത്തിന്റെ തിരിച്ചുവരവായിരുന്നോ,


അല്ലെങ്കിൽ ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര കുറ്റകൃത്യ ശൃംഖലയുടെ ആദ്യത്തെ വലയോ?


തുടരും...

Comments